Σελίδες

Μύνημα προς του επισκέπτες του Ιστολογίου Φίλοι και επισκέπτες αυτού του Ιστολογίου. Εδώ μπορείτε να ακούσετε μελοποιημένη ποίηση μου. Έμμετρα κυρίως ποιήματα που είδαν το φως της «δημοσιότητας» μέσα από τις ποιητικές μου συλλογές που κατά καιρούς έχουν εκδοθεί. (εάν σας ενδιαφέρουν μπορείτε να τις αναζητήσετε στο διαδίκτυο). Επίσης μπορείτε να ακούσετε στίχους μου, που έγιναν τραγούδα με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ). Ο λόγος που επέλεξα κάποια «εταιρεία» τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) να «ντύσει» με μουσική στίχους μου, είναι το υψηλό κόστος μιας τέτοιας δημιουργίας. Η αλήθεια είναι ότι απέστειλα πολλές φορές σε κάποιους συνθέτες, τραγουδοποιούς, απλούς τραγουδιστές, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο, ποιήματά μου και στίχους που δυστυχώς δεν επιλέχτηκαν. Τους λόγους τους γνωρίζουν οι ίδιοι, το πιθανότερο δεν τους …άρεσαν. Όπως και να έχει η προσπάθειά μου αυτή έχει να κάνει μόνο με την προσωπική μου ευχαρίστηση, ικανοποίησης και όχι με κερδοσκοπικούς σκοπούς. Εάν για κάποιο λόγο τα ακούσματα δεν σας αρέσουν απλώς σας παρακαλώ, προσπεράστε τα. Σας ευχαριστώ. Δημήτριος Γκόγκας

Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

Στο μονοπάτι των Αλυκών / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

https://suno.com/song/2e565b98-d294-495b-a026-24ececdddc3c


Στο μονοπάτι των Αλυκών είναι γραμμένο, το παραμύθι των θεών. Το πεπρωμένο! Κάπου εκεί ανάμεσα, στα αρμυρίκια. Στην αμμουδιά του αλατιού και στα χαλίκια.
Ως το Χαλά Σουλτάν, το βλέμμα φτάνει. Κι Αφροδίτη μυστικά το δρόμο χάνει. Γιατί εκεί στα σιωπηλά στο μονοπάτι. Βγαίνουν κρυφά τα ξωτικά κι ακόμα κάτι! Σ' αυτό λοιπόν το μονοπάτι των ανέμων, των έρημων ανθρώπων, των θλιμμένων. Ζούνε ψυχές, χτυπούν καρδιές, δάκρυα τρέχουν. Γιατί τον κόσμο αυτόν, δεν τον αντέχουν.
Στο μονοπάτι των Αλυκών, κατά το βράδυ. Η θάλασσα κι ο ουρανός είναι αλφάδι. Οι μυρωδιές απ' τα νερά σκορπάνε γύρω. Και γω στον ώμο του Θεού θέλω να γύρω.
Στο μονοπάτι των Αλυκών νέοι χαθήκαν. Όσοι τον πόθο της θεάς αφουγκραστήκαν. Όσοι θελήσανε Θεοί να γίνουν. Με την θεά στις αμμουδιές νέκταρ να πίνουν. Σ' αυτό λοιπόν το μονοπάτι των ανέμων, των έρημων ανθρώπων, των θλιμμένων. Ζούνε ψυχές, χτυπούν καρδιές, δάκρυα τρέχουν. Γιατί τον κόσμο αυτόν, δεν τον αντέχουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι και επισκέπτες αυτού του Ιστολογίου, σας παρουσιάζω μελοποιημένη ποίησή μου με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

ΠΟΡΝΗ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

  Το σώμα σου είναι μπαξές, είναι περβόλι δεκάδες λούλουδα μαραίνονται κι ανθούν υπεργολάβοι, οικοδόμοι και μαστόροι κόβουν λουλούδια κα...