https://suno.com/song/037872f9-c4b7-4c83-a9c9-51f746e1f33c
(verse 1) Κάποιες στιγμές που χάνονται μαζί μας βαθιά στην κοιμισμένη γη. Σκορπίζονται όπως η ψυχή μας, σαν στάχτη ενός άδοξου ποιητή. (chorus) Νομίζω πως μιλούν με τα έγκατα μας και με των δένδρων τα ριζώματα. Ανθούνε σαν καρποί, μες στ΄ αίματά μας του φθινοπώρου τα φυλλώματα. (verse 2) Την πλάτη μας χτυπούνε κι αντηχούνε τα γέλια παν΄ στων τάφων την σιγή και φτάνουν στις καρδιές όσων πονούνε γιατί έχουν γίνει βράχοι μοναχοί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Φίλοι και επισκέπτες αυτού του Ιστολογίου, σας παρουσιάζω μελοποιημένη ποίησή μου με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.