Σελίδες

Μύνημα προς του επισκέπτες του Ιστολογίου Φίλοι και επισκέπτες αυτού του Ιστολογίου. Εδώ μπορείτε να ακούσετε μελοποιημένη ποίηση μου. Έμμετρα κυρίως ποιήματα που είδαν το φως της «δημοσιότητας» μέσα από τις ποιητικές μου συλλογές που κατά καιρούς έχουν εκδοθεί. (εάν σας ενδιαφέρουν μπορείτε να τις αναζητήσετε στο διαδίκτυο). Επίσης μπορείτε να ακούσετε στίχους μου, που έγιναν τραγούδα με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ). Ο λόγος που επέλεξα κάποια «εταιρεία» τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) να «ντύσει» με μουσική στίχους μου, είναι το υψηλό κόστος μιας τέτοιας δημιουργίας. Η αλήθεια είναι ότι απέστειλα πολλές φορές σε κάποιους συνθέτες, τραγουδοποιούς, απλούς τραγουδιστές, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο, ποιήματά μου και στίχους που δυστυχώς δεν επιλέχτηκαν. Τους λόγους τους γνωρίζουν οι ίδιοι, το πιθανότερο δεν τους …άρεσαν. Όπως και να έχει η προσπάθειά μου αυτή έχει να κάνει μόνο με την προσωπική μου ευχαρίστηση, ικανοποίησης και όχι με κερδοσκοπικούς σκοπούς. Εάν για κάποιο λόγο τα ακούσματα δεν σας αρέσουν απλώς σας παρακαλώ, προσπεράστε τα. Σας ευχαριστώ. Δημήτριος Γκόγκας

Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

Για μια Πατρίδα /ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 https://suno.com/song/8ec5e765-cb92-451f-9548-fb0bc3059293



Για μια Πατρίδα, τον αέρα αγκαλιάζω στον ουρανό της τραγουδάνε τα πουλιά. Μέσα στον πόνο της καρδιάς, αργά βουλιάζω για να ξανά βρω, στην αυλή μου μια γωνιά. Να κλείσω μέσα, ότι αγαπούσα. Κι ότι αγάπησα πολύ, ψηλά να τα κρατούσα. Κι ο λογισμός μου απ΄ τα ξένα Αχ να ξεβράσει της ζωής, τα ξεχασμένα. Για μια πατρίδα, το ψωμί λιώνει στο στόμα. Αγέρας, γη και νερό γίνονται σώμα. Φύλλο που τρέμει στις βολές ενός ανέμου. Σφαίρα χαμένη σε μια μάχη ενός πολέμου. Μες στη ζωή μου, ότι αγαπούσα για ότι νοστάλγησα ξανά και πάλι να διψούσα. Κι απ΄ τις πληγές μου πάντα θα βγαίνει Ένα παράπονο πικρό, από ψυχή κλεμμένη. Τώρα στον κάμπο, ένα λούλουδο ανθίζει. Πετώ το όπλο και την χλαίνη καταγής. Αυτή η λάβρα που με καίει ξαναρχίζει, να κάνει στάχτη τα συντρίμμια της οργής. Για μια πατρίδα, η σάρκα λιώνει κι η Άνοιξη που ένιωσα στα στήθη μου παγώνει. Θα γίνω αέρας, νερό και χώμα. Και μια πατρίδα μέσα μου… Θα χτίσω ακόμα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι και επισκέπτες αυτού του Ιστολογίου, σας παρουσιάζω μελοποιημένη ποίησή μου με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

ΠΟΡΝΗ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

  Το σώμα σου είναι μπαξές, είναι περβόλι δεκάδες λούλουδα μαραίνονται κι ανθούν υπεργολάβοι, οικοδόμοι και μαστόροι κόβουν λουλούδια κα...