Σελίδες

Μύνημα προς του επισκέπτες του Ιστολογίου Φίλοι και επισκέπτες αυτού του Ιστολογίου. Εδώ μπορείτε να ακούσετε μελοποιημένη ποίηση μου. Έμμετρα κυρίως ποιήματα που είδαν το φως της «δημοσιότητας» μέσα από τις ποιητικές μου συλλογές που κατά καιρούς έχουν εκδοθεί. (εάν σας ενδιαφέρουν μπορείτε να τις αναζητήσετε στο διαδίκτυο). Επίσης μπορείτε να ακούσετε στίχους μου, που έγιναν τραγούδα με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ). Ο λόγος που επέλεξα κάποια «εταιρεία» τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) να «ντύσει» με μουσική στίχους μου, είναι το υψηλό κόστος μιας τέτοιας δημιουργίας. Η αλήθεια είναι ότι απέστειλα πολλές φορές σε κάποιους συνθέτες, τραγουδοποιούς, απλούς τραγουδιστές, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο, ποιήματά μου και στίχους που δυστυχώς δεν επιλέχτηκαν. Τους λόγους τους γνωρίζουν οι ίδιοι, το πιθανότερο δεν τους …άρεσαν. Όπως και να έχει η προσπάθειά μου αυτή έχει να κάνει μόνο με την προσωπική μου ευχαρίστηση, ικανοποίησης και όχι με κερδοσκοπικούς σκοπούς. Εάν για κάποιο λόγο τα ακούσματα δεν σας αρέσουν απλώς σας παρακαλώ, προσπεράστε τα. Σας ευχαριστώ. Δημήτριος Γκόγκας

Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

Κάσος /ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 https://suno.com/song/b16fc395-e7e4-430f-b517-be89f8c5f5f6



Ο ήλιος ξαποσταίνει μες στο δειλινό,
της Κάσου αγναντεύει το βασίλειο.
 
Πίσω απ΄το Φρυ  και μέσα   στα βουνά,
στην αγκαλιά χορεύει ενός θεού Σκυλά.
 
Ξεπηδούν γοργόνες μέσα από τα νερά,
ψάχνουνε να βρούνε των Κασίων τα παιδιά.
 
-Που είστε,
που είστε,
που είστε βρε παιδιά;
-Μέσα στις λέξεις της ζωής , στα αστραπόβροντα.
 
-Ναι είμαστε εδώ,
είμαστε εδώ,
είμαστε εδώ.
 
-Πάνω στις χιονισμένες μας κορφές
στις ανθοστόλιστες μας εκκλησιές
στις δροσερές πηγές, στα αλμυρά νερά
γεύοντας σιτάκα, δρίλα κι ΄  αλευρά.
 
-Φίλε,  απ΄ των αιώνων τις γραφές
των Κασιωτών  πλάθονται οι ψυχές
και σαν τ΄  αστέρια τ΄ ουρανού,  φεγγοβολούν
μάνες , ηρώων παίδων, αγρυπνούν.
 
-Που είστε ,
Που είστε,
Που είστε βρε παιδιά ;
-Μέσα στο ροΰκιο της ζωής , στα μαύρα δάκρυα.
Στην Αγιά Μαρίνα, πάνω στα βουνά
στις εκκλησιές και στ΄ αγιοκλήματα
 
-Στο Αρβανιτοχώρι, στο Φρυ στην Παναγιά
στον όρμο της Χελάτρου που βγαίνουν ξωτικά,
μια μυρωδιά τριγύρω από δρακοντιά,
Χειμώνα ευωδιάζουν μαρτολούλουδα.
 
-Κάσος , πατρίδα όλων των ακριτών,
των δοξασμένων άγρυπνων φρουρών.
Πού θε να σκύψω να προσευχηθώ
πως με της γης τα κρίνα να αρμαθιαστώ.   

 

 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι και επισκέπτες αυτού του Ιστολογίου, σας παρουσιάζω μελοποιημένη ποίησή μου με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

ΠΟΡΝΗ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

  Το σώμα σου είναι μπαξές, είναι περβόλι δεκάδες λούλουδα μαραίνονται κι ανθούν υπεργολάβοι, οικοδόμοι και μαστόροι κόβουν λουλούδια κα...